© 2026 Ἐκδόσεις Συναξαριστὴς
Created by Attenzo

Λόγος Α’. Εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Ὑπερευλογημένης ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ, ἐκ τοῦ «Θησαυροῦ» Δαμασκηνοῦ Ὑποδιακόνου τοῦ Στουδίτου. Παρατίθεται ἐνταῦθα διεσκευασμένος κατὰ τὴν φράσιν.

ὁ Ἰεζεκιὴλ Πύλην σε προεῖπε, λέγων· «Ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι’ αὐτῆς» (Ἰεζ. μδ’ 2)· ὁ Δανιὴλ Ὄρος σὲ ἐκάλεσε, λέγων· «Ἐθεώρεις, (Βασιλεῦ), ἕως ἀπεσχίσθη λίθος ἐξ ὄρους ἄνευ χειρῶν» (Δαν. β’ 34)· ὁ Ἰακὼβ Κλίμακα σὲ προεῖδε, καὶ ἔλεγε· «Καὶ ἰδοὺ κλῖμαξ ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ, ἧς ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ οἱ Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ’ αὐτῆς» (Γεν. κη’ 12)· ὁ Γεδεὼν Πόκον σὲ προεῖδε· διὰ τοῦτο καὶ ὁ Προφήτης Δαβὶδ ἔλεγε· «Καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον καὶ ὡσεὶ σταγόνες στάζουσαι ἐπὶ τὴν γῆν» (Ψαλμ. οα’ 6)· ὁ αὐτὸς βασιλεὺς καὶ Προφήτης Βασίλισσαν σὲ ὀνομάζει, λέγων· «Παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» (Ψαλμ. μδ’ 10)· ὁ σοφὸς Σολομὼν σὲ εἶπε τιμιωτάτην ἀπὸ ὅλας τὰς γυναῖκας, λέγων· «Πολλαὶ θυγατέρες ἐκτήσαντο πλοῦτον, πολλαὶ ἐποίησαν δύναμιν, σὺ δὲ ὑπέρκεισαι, ὑπερῆρας πάσας» (Παροιμ. κθ’ 29).

«Τοῦ Ἀαρὼν ἡ ράβδος Σὲ προεσήμαινε· τοῦ Μωϋσέως ἡ στάμνος Σὲ προεικόνιζεν· οἱ Προφῆται ὅλοι Σὲ ἐκήρυττον· οἱ Προπάτορες πάντες Σὲ ἐπερίμενον, οἱ κολασμένοι ὅλοι Σὲ ἔχουσιν ἐλευθερίαν· ἡ στάμνος τὴν ὁποίαν εἶδεν ὁ Μωϋσῆς Σὲ προκατήγγειλεν· ὡς ἐκείνη εἶχε τὸ μάννα, ὅπερ ἔθρεψε τοὺς Ἑβραίους, οὕτω καὶ Σὺ θέλεις σαρκώσει τὸν οὐράνιον ἄρτον, ὅστις θέλει θρέψει τὸ γένος τῶν Χριστιανῶν· ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρὼν Σὲ ἐσήμαινεν· ὡς ἐκείνη ξηρὰ καὶ χωρὶς ὕδωρ ἐβλάστησεν, οὕτω καὶ Σὺ χωρὶς σπορὰν ἀνδρός, παρθένος, θέλεις γεννήσει Θεόν, καθὼς ἠθέλησεν αὐτός· τὸ ὄρος ὅπερ εἶδεν ὁ Προφήτης Δανιὴλ σὲ προεκήρυττεν· ὡς ἀπ’ ἐκεῖνο τὸ ὄρος χωρὶς χεῖρα ἀνθρώπου ἐκόπη ὁ λίθος καὶ συνέτριψε τὴν εἰκόνα τὴν χρυσῆν, τὴν ὁποίαν εἶδεν ὁ Ναβουχοδονόσωρ ὁ βασιλεύς, οὕτω καὶ ἀπὸ Σὲ χωρὶς θέλημα ἀνθρώπου θέλει σαρκωθῆ ὁ Βασιλεὺς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, νὰ συντρίψῃ ὅλας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ νὰ κηρύξῃ Βασιλείαν οὐράνιον καὶ ἀτελεύτητον ὁ πόκος τοῦ Γεδεὼν Σὲ προεικόνιζεν· ὡς εἰς ἐκεῖνον τὸν πόκον κατέβη ἡ βροχὴ καὶ οὐδεὶς ἐννόησεν, οὕτω καὶ εἰς Σὲ θέλει καταβῆ ὁ Θεὸς νὰ φορέσῃ σάρκα καὶ οὐδὲ οἱ Ἄγγελοι θὰ ἐννοήσωσι τὸ πῶς ἐσαρκώθη».

«Ἡ θύρα τὴν ὁποίαν εἶδεν ὁ Προφήτης Ἰεζεκιὴλ Σὲ προεκήρυττε· διότι καθὼς δι’ αὐτῆς εἰσῆλθε καὶ ἐξῆλθεν ὁ μέγας Βασιλεὺς καὶ πάλιν τὴν ἀφῆκε κεκλεισμένην, οὕτω καὶ ἀπὸ Σὲ θέλει γεννηθῆ ὁ μέγας Βασιλεὺς Χριστὸς καὶ θὰ σὲ ἀφήσῃ παρθένον, καθὼς καὶ εἶσαι τώρα·


Ὑποσημειώσεις

[1] Ὡς δογματίζει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, λέγων· «Τὴν παγκόσμιαν δόξαν τὴν ἐξ ἀνθρώπων σπαρεῖσαν» (Ἴδε Δοξαστικὸν τοῦ Αʹ Ἤχου).